Hond met jeuk? 8 veelvoorkomende huidallergieën en problemen die erop lijken
Vlooien, pollen, voeding en de infecties die daarop volgen zorgen allemaal voor krabben. Zo herken je de waarschijnlijke boosdoener, lees je wat thuis helpt en wanneer je dierenarts moet ingrijpen.

Dit artikel is algemene informatie en geen diergeneeskundig advies. Lijkt je dier ziek of maak je je zorgen, bel dan je dierenarts.
Elke hond krabt weleens. Maar als krabben, likken, knagen en schuren zijn nachtrust gaan verstoren, of als je een rode huid, kale plekken of een vreemde geur opmerkt, is er iets aan de hand. Allergieën zijn een van de meest voorkomende redenen voor een bezoek aan de dierenarts, en ze zetten vaak de deur open voor secundaire huidinfecties die erop lijken maar een eigen behandeling nodig hebben.
Dit zijn de gebruikelijke verdachten, hoe ze er meestal uitzien en wat je zelf kunt doen terwijl je samen met je dierenarts naar een oplossing zoekt.
De allergieën
1. Vlooienallergie (vlooienallergiedermatitis)
Wat het is: Een allergische reactie op vlooienspeeksel. Bij een gevoelige hond kunnen een paar beten al dagenlang hevige jeuk veroorzaken.
Wat je ziet: Jeuk en korstjes vooral op de onderrug, de staartbasis, het achterwerk en de achterkant van de dijen. Misschien vind je nooit een vlo, want allergische honden likken en bijten ze vaak zelf weg.
Wat helpt: Het hele jaar door vlooienbestrijding op advies van je dierenarts, voor elke hond en kat in huis, niet alleen voor het dier met jeuk. Was de mand op hoge temperatuur en stofzuig vaak, want vlooieneitjes en -larven leven in de omgeving.
2. Omgevingsallergie (atopische dermatitis)
Wat het is: Een allergische reactie op dingen in de omgeving, zoals pollen, schimmelsporen en huisstofmijt, vergelijkbaar met hooikoorts bij mensen. Het begint meestal bij jongvolwassen honden.
Wat je ziet: Likken en knagen aan de poten, het gezicht langs de grond of meubels schuren, jeuk in de oksels, op de buik en in de liezen, en steeds terugkerende oorontstekingen. Afhankelijk van de oorzaak zijn de klachten seizoensgebonden of het hele jaar aanwezig.
Wat helpt: Na het wandelen poten en buik afvegen, regelmatig wassen met een shampoo die je dierenarts aanraadt en de mand vaak wassen. Atopische dermatitis gaat niet meer weg, maar is goed onder controle te houden. Moderne jeukremmende medicijnen op recept en allergie-immunotherapie (desensibilisatie) werken bij veel honden goed.
3. Voedselallergie
Wat het is: Een afweerreactie op een eiwit in het voer. Veelvoorkomende boosdoeners zijn rund, zuivel, kip en tarwe, meestal nadat de hond ze al lange tijd eet.
Wat je ziet: Het hele jaar door jeuk, vaak aan de oren, poten en het achterwerk, terugkerende oorontstekingen en soms zachte ontlasting of vaker poepen.
Wat helpt: Een strikt eliminatiedieet van 8 tot 12 weken met gehydrolyseerd dieetvoer van de dierenarts of een nieuw eiwit dat je hond nog nooit heeft gegeten. Tijdens die proefperiode geen snoepjes, kauwartikelen, restjes van tafel of medicijnen met smaakje, tenzij je dierenarts daar akkoord mee is. Neemt de jeuk af en komt die terug zodra je het oude voer weer geeft, dan heb je je antwoord.
4. Contactdermatitis
Wat het is: Een reactie op iets waarmee de huid in aanraking komt, zoals bepaalde planten, schoonmaakmiddelen, tapijtverfrissers of shampoos. Dit komt minder vaak voor dan de allergieën hierboven.
Wat je ziet: Roodheid en jeuk op dun behaarde plekken die de grond raken: buik, liezen, oksels, kin en tussen de tenen.
Wat helpt: Na het buitenspelen afspoelen en overstappen op parfumvrij wasmiddel en parfumvrije schoonmaakmiddelen. Vervang steeds één product tegelijk, zodat je weet wat het verschil maakte.
De dubbelgangers (vaak veroorzaakt door allergieën)
5. Gistovergroei (Malassezia)
Wat het is: Gist die normaal op de huid leeft, gaat zich vermenigvuldigen als de huid ontstoken, vettig of vochtig is.
Wat je ziet: Een muffe geur, een vettige of schilferige huid, roodheid, na verloop van tijd een donkere of verdikte huid, en jeukende oren met bruin, wasachtig oorsmeer.
Wat helpt: Je dierenarts kan gist snel aantonen met een monstertje van de huid of uit het oor en een medicinale shampoo, doekjes of oorbehandeling voorschrijven. Droog je hond goed af na het wassen en zwemmen. Op de lange termijn voorkom je nieuwe opvlammingen door de onderliggende allergie onder controle te houden.
6. Bacteriële huidinfectie (pyodermie)
Wat het is: Een bacteriële infectie, meestal als gevolg van krabben of een allergie.
Wat je ziet: Puistjesachtige bultjes, korsten, ronde schilferende kringen, plekken met haaruitval en soms een geur.
Wat helpt: Een bezoek aan de dierenarts. De behandeling kan bestaan uit medicinale shampoo, sprays of antibiotica. Maak de kuur altijd helemaal af, ook als de huid er al beter uitziet.
7. Mijten (schurft)
Wat het is: Geen allergie, maar een parasiet die er wel op kan lijken. Sarcoptesschurft geeft hevige jeuk en is besmettelijk voor andere honden. Demodexschurft wordt veroorzaakt door mijten die normaal bij alle honden voorkomen; het jeukt in het begin meestal niet en komt het vaakst voor bij pups.
Wat je ziet: Plotselinge, heftige jeuk, vaak beginnend aan de oorranden, ellebogen en buik (sarcoptes), of plekken met haaruitval rond het gezicht en aan de poten (demodex).
Wat helpt: Je dierenarts neemt huidafkrabsels. Er zijn verschillende moderne antiparasitaire middelen op recept die goed werken. Was de mand en houd een hond met jeuk uit de buurt van andere honden tot je dierenarts zegt dat het weer kan.
8. Hotspots (acute vochtige dermatitis)
Wat het is: Een pijnlijke, snel groter wordende plek ontstoken huid, die ontstaat als een hond steeds opnieuw likt of krabt aan een jeukende plek.
Wat je ziet: Een rode, natte, lekkende plek, vaak met samengeklitte vacht, meestal op de nek, wangen, heupen of dijen. Hotspots kunnen binnen een paar uur zichtbaar groter worden.
Wat helpt: Een bezoek aan de dierenarts om de plek te scheren, schoon te maken en te behandelen, plus een kap of een andere bescherming zodat je hond er niet aan kan likken. Zoek daarna de oorzaak, vaak vlooien of een allergie.
Je checklist voor thuis
- Geef de jeuk een cijfer. Scoor die twee weken lang elke avond van 0 tot 10 en noteer waar je hond krabt.
- Let op het patroon. Seizoensgebonden of het hele jaar? Beter of erger na wandelingen, wasbeurten of een ander voer?
- Check de parasietenbestrijding. Zijn alle huisdieren bij?
- Afspoelen en afdrogen. Veeg na het wandelen poten en buik af en droog goed af na het wassen en zwemmen.
- Kies parfumvrij wasmiddel en parfumvrije schoonmaakmiddelen.
- Maak foto’s van de aangedane huid, zodat je dierenarts kan zien hoe die verandert.
Probeer geen crèmes voor mensen, etherische oliën of huismiddeltjes op een kapotte huid zonder het eerst aan je dierenarts te vragen. Sommige zijn giftig als je hond ze oplikt, en veel ervan maken een geïrriteerde huid juist erger.
Wanneer bel je de dierenarts
Maak een afspraak als de jeuk na een week of twee niet minder is, of eerder als het erger wordt. Ga snel naar je dierenarts als je hond:
- Open wondjes, lekkende plekken of een hotspot heeft
- Met zijn kop schudt, of een oor heeft dat ruikt, vocht afscheidt of pijn doet
- Zo veel jeuk heeft dat hij er slecht door slaapt of eet
- Kale plekken heeft die groter worden, of als mensen in huis ook jeuk hebben
Zoek direct spoedhulp bij een opgezwollen gezicht, bulten (galbulten) over het hele lichaam, braken, in elkaar zakken of benauwdheid. Dat kan wijzen op een ernstige allergische reactie.
Veelgestelde vragen
Heel waarschijnlijk wel. Omgevingsallergieën voor pollen zijn vaak seizoensgebonden en steken de kop op in de lente, zomer of herfst. Houd een eenvoudig dagboekje bij van de jeukperiodes, dan ziet je dierenarts het patroon sneller.
Alleen in overleg met je dierenarts. De dosering is anders dan bij mensen, antihistaminica helpen maar bij een deel van de honden en sommige middelen bevatten een toegevoegd decongestivum (neusontzwellend middel) dat giftig is voor honden.
Bloed-, speeksel- en haartesten zijn niet betrouwbaar om een voedselallergie vast te stellen. Een strikt eliminatiedieet van 8 tot 12 weken, gevolgd door het opnieuw geven van het oude voer, is de betrouwbaarste methode.
De meeste allergieën en gistinfecties zijn niet besmettelijk. Sarcoptesschurft is de uitzondering: dat verspreidt zich tussen honden en kan bij mensen tijdelijk jeukende bultjes geven. Vertel het je dierenarts dus als iemand in huis ook jeuk heeft.



